Category สุขภาพทั่วไป

ใครที่ควรจะล้างจมูกเป็นประจำ

   การล้างจมูกคือการที่เราฉีดน้ำเกลือที่มีความเข็มข้น 0.9 % เข้าไปในโพรงจมูกด้วยการนำกระบอกฉีดยาดูดน้ำเกลือแล้วฉีดเข้าไปเพื่อล้างเอาสิ่งสกปกติที่อยู่ในโพรงจมูกออกมา เช่นฝุ่นละออง และน้ำมูก เพื่อเป็นการเคลียร์ภายในโพรงจมูกให้โล่งไม่มีอะไรไปค้างอยู่ภายในทำให้หายใจได้สะดวกขึ้น เชื่อว่าหลายคนคงเคยเป็นไข้หวัดและเคยมีอาการที่น้ำมูกค้างอยู่ในโพรงของรูจมูกทำให้เราหายใจไม่ค่อยสะดวก

รู้สึกอึดอัดหายใจไม่ค่อยออก ซึ่งเมื่อมีอาการแบบนี้เกิดขึ้นทั้งเด็กและผู้ใหญ่เมื่อไปพบแพทย์ คุณหมอจะแนะนำให้เอาน้ำเกลือมาล้างในโพรงจมูกเพื่อที่น้ำเกลือจะได้ดันเอาน้ำมูกที่ทั้งเหนียวและข้นออกมาทำให้จมูกเรารู้สึกโล่งและสามารถหายใจได้คล่องขึ้น ซึ่งนอกจากคนที่เป็นไข้หวัดแล้วยังมีอีกหลายโรคที่คุณหมอจะแนะนำให้ล้างจมูกเพื่อเป็นการบรรเทาให้อาการของโรคดีขึ้น สามารถช่วยลดการรักษาด้วยการทานยาได้ด้วย เรามาดูกันว่ามีอาการของโรคไหนบ้างที่ควรจะใช้น้ำเกลือล้างจมูก

        กลุ่มคนที่ควรจะนำน้ำเกลือมาล้างจมูกเป็นประจำคือคนที่ไปโรคไข้หวัด  โรคไซนัส โรคภูมิแพ้ที่มักจะมีอาการโพรงจมูกอักเสบเป็นประจำ ไซนัส หรือคนที่เคยผ่านตัดจมูก และคนที่เป็นโรคริดสีดวงจมูก เพราะกลุ่มคนที่เป็นโรคเหล่านี้จะมีอาการคล้ายกันคือมีน้ำมูกหรือของเหลวไปขังอยู่ในโพรางจมูกซึ่งจะสร้างความรำคาญให้กับคนที่เป็นโรคเหล่านี้เพราะการหายใจจะค่อนข้างหายใจลำบากเนื่องจากอากาศจะไปติดตรงน้ำมูกเหล่านี้ทำให้ท่อจมูกตัน บางคนต้องหันมาใช้การหายใจทางปากแทน ซึ่งน้ำมูกที่ค้างหรือของเหลวที่ค้างอยู่ในโพรงจมูกนี้

หากเราไม่ขับออกมาจะกลายเป็นน้ำเน่า จะมีกลิ่นเหม็นโดยเราสามารถสังเกตคนที่เป็นโรคไซนัสได้ว่า คนที่เป็นโรคนี้มักจะมีปัญหาเกี่ยวกับการหายใจที่มีกลิ่นเหม็นเน่าออกมา นั่นก็เพราะในโพรงจมูกของเขาจะมีน้ำมูกค้างอยู่หากไม่เอาออกก็จะทำให้มีกลิ่นเหม็นเน่าขึ้นมาได้ ดังนั้นคุณหมอมักจะแนะนำให้มีการนำน้ำเกลือมาล้างจมูกเป็นประจำทั้งเช้าและเย็นเพื่อให้จมูกสะอาด และเพื่อขับเอาน้ำมูกที่อยู่ด้านในออกมาให้หมดเพื่อไม่ให้เกิดกลิ่นเหม็น และการที่เราล้างจมูกเป็นประจำจะทำให้อาการของโรคต่างๆดีขึ้น

ซึ่งจะมีผลการการที่คุณหมอสามารถให้เรางดยาบางตัว ไม่ต้องทานยาหลายตัวได้ และหากล้างจนน้ำมูกหมดก็อาจจะสามารถทำให้หายจากโรคดังกล่าวได้ 

 

สนับสนุนโดย  Kardinal stick รีวิว

โรคไข้หวัด

    โรคไข้หวัด มีสาเหตุมาจากการติดเชื้อไวรัส

ซึ่งส่วนมากแล้วจะมีการติดต่อของโรคผ่านทางน้ำมูก การไอหรือจาม ยิ่งมีคนเยอะมากเท่าไหร่โรคนี้ก็จะแพร่ระบาดเร็วมากขึ้นเท่านั้น สถานที่ที่เรามักจะติดโรคไข้หวัดมาได้แก่ โรงเรียน โรงหนัง และตามห้างสรรพสินค้าหรือตามจุดที่อากาศไม่ค่อยถ่ายเท สำหรับโรคหวัดนั้นสามารถเป็นกันได้ทุกเพศ ทุกวันไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่  และยิ่งเฉพาะในเด็กและกลุ่มคนที่เป็นโรคภูมิแพ้ก็จะมักจะเป็นโรคไข้หวัดได้มากกว่าคนกลุ่มอื่น

       สำหรับอาการของโรคไข้หวัดนั้น เราจะพบว่าจะมีอาการตัวร้อน มีไข้นิดๆ ปวดหัวนิดหน่อย และบางคนอาจจะมีอาการไอและจามเล็กน้อย แต่บางครั้งบางอาการก็อาจจะไม่เป็นก็ได้เช่น อาจจะมีการจาม มีน้ำมูกแต่ไม่มีไข้ก็ได้เช่นกัน ซึ่งรักษาอาการของโรคไข้หวัดนั้นไม่จำเป็นต้องทำอะไรมาก

ให้รักษาตามอาการได้เลยไม่จำเป็นต้องไปพบแพทย์ เพราะโดยปกติแล้วคนที่มีอาการของโรคไข้หวัดนั้นมักจะไม่ได้มีอาการหนักจนน่าเป็นห่วงและการรักษาก็ให้รักษาตามอาการเช่น หากปวดหัว ตัวร้อนก็หายามากินซึ่งเราสามารถหาซื้อยาแก้ไข้ได้ตามร้านขายยาทั่วไปเพียงเราแจ้งอาการที่เป็นให้กับทางเภสัชกร ทางร้านก็จะจัดยามาให้เราได้ตามที่เราต้องการซึ่งการรักษาอาการไข้หวัดที่ดีนั้นเพียงแค่เรานอนพักผ่อนให้เพียงพอ และดื่มน้ำอุ่นมากๆ งดเว้นการกินน้ำเย็นหรือของเย็นไปก่อนในช่วงที่ไม่สบายรับรองไม่เกิน 3 วันอาการไข้ของคุณก็จะหายทันที

โดยที่เราไม่จำเป็นต้องเสียเงินไปหาหมอที่โรงพยาบาลให้รักษาเลยด้วยซ้ำ เพราะหากใครที่เคยไม่สบายด้วยอาการของไข้หวัดและเคยไปใช้บริการที่โรงพยาบาลจะเห็นได้ว่าเวลาที่ทางโรงพยาบาลจัดยาแก้ไขมาให้เราทานก็เป็นยาไทลินอล ธรรมดาที่เราก็สามารถหาซื้อกินได้ตามร้านขายยาทั่วไปนั่นเอง 

      ในช่วงที่เรามีอาการไข้หวัดนั้นแนะนำว่าควรจะต้องใช้หน้ากากอนามัยปิดปากจนกว่าจะหายดีเพื่อป้องกันการแพร่เชื้อไปให้กับคนอื่นๆในครอบครัว ส่วนการรับประทานอาหารอันที่จริงก็สามารถรับประทานอาหารพร้อมกันคนอื่นๆในครอบครัวได้เพียงแต่ต้องใช้ช้อนกลางในการตักอาหารเท่านั้นเอง 

สำหรับวิธีการดูแลไม่ให้เป็นไข้หวัดนั้น เราควรทำร่างกายให้แข็งแรงด้วยการออกกำลังกายสม่ำเสมอ หากออกไปกลางแจ้งควรพกร่มเผื่อว่ามีฝนตก หรือกางร่มเพื่อป้องกันแสงแดด ควรรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ให้ครบทั้งห้าหมู่และควรนอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ ที่สำคัญในช่วงนี้มลพิษทางอากาศมีเยอะควรใส่หน้ากากอนามัยทุกครั้งที่ต้องออกจากบ้าน

 

สนับสนุนเรื่องราวโดย  ติดเชื้อ HIVหายได้ไหม

กินอิ่ม นอนหลับ อาการง่วงหลังจากทานอาหาร

กินอิ่ม นอนหลับ อาการง่วงหลังจากทานอาหาร
การตื่นมาปฏิบัติงานในเช้าตรู่นั้นยาก แต่ว่าวิธีการทำให้ตัวเราเองไม่ง่วงนอนภายหลังการกินข้าวนั้นยากมากกว่า เป็นสิ่งที่ทำให้เกิดคำว่า “หนังท้องตึง หนังตาก็หย่อนยาน” จะแอบหลับในที่ทำงานก็อาจจะทำไม่ได้ เนื่องจากงานที่กองเป็นเทือกเขายังรออยู่มากมาย แถมบางทีอาจจะโดนนายจ้างต่อว่าต่อขาน บอบช้ำไปกว่านั้น หากผิดลดจำนวนเงินเดือน ก็อาจโดนไล่ออกแน่นอนอาการที่เกิดกวนประสาทคุณนี้เรียกว่า “ฟู้ดโคม่า” วันนี้จะพาทุกคนมารู้จักกับอาการนี้กัน

อาการง่วงงุนภายหลังจากการทานอาหาร (Food Coma) เป็นอย่างไร ?
อาการง่วงหงาวหาวนอนข้างหลังรับประทานอิ่ม ทางด้านการแพทย์เรียกอาการนี้ว่า ฟู้ดโคม่า (Food Coma) ในช่วงเวลาที่พวกเราทานอาหารในแต่ละมื้อที่มักประกอบไปด้วยคาร์โบไฮเดรต โปรตีน แล้วก็ไขมัน เมื่อผ่านระบบการย่อยของอาหารแล้วร่างกายจะพิจารณาน้ำตาลหรือเดกซ์โทรส ซึ่งสามารถซึมไปสู่กระแสโลหิตเอาไปใช้เป็นพลังงานสำหรับเพื่อการดำเนินชีวิตประจำ แม้กระนั้นก็ยังมีกรดอะมิโนประเภทหนึ่งมาจากของกินที่พวกเราทานเข้าไปเช่นกัน เรียกว่า ทริปโตเฟน (Tryptophan) ซึ่งสารนี้จะเข้าสู่สมองและก็ระบบประสาททำให้ลดความเคร่งเครียด รวมทั้งทำให้ท่านเกิดอาการง่วงได้

อิ่มกระทั่งรู้สึก ง่วงหงาวหาวนอน มีสาเหตุมาจากสาเหตุอะไร ?
อาการง่วงหงาวหาวนอนที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งกับคนที่ทำงานภายในออฟฟิศ ส่วนมากมีต้นเหตุจากการกระทำของการนอนหลับพักผ่อนน้อยจนเกินไป มีความตึงเครียดตื่นตระหนก ไม่บริหารร่างกาย แล้วก็กินอาหารที่ไม่เป็นประโยชน์ เว้นแต่ว่ายังมีสาเหตุอื่นอีกที่ทำให้ท่านเกิดดอาการอยากนอนระหว่างวัน

การกินอาหารที่มีส่วนประกอบของ ทริปโตเฟน (Tryptophan)
พบได้ทั่วไปในเนื้อสัตว์ และนมบางประเภทที่กินกันในชีวิตประจำวันที่ไม่สามารถหลบหลีกได้ด้วย ทริปโตเฟน (Tryptophan) จะเข้าสู่สมองและก็เพิ่มระดับเซโรโทนิน (Serotonin) ลดความสภาวะทางอารมณ์ ทำให้มีความรู้สึกบรรเทาให้ร่างกายจัดเตรียมสำหรับในการนอน

รู้จักกับโรคน้ำวุ้นในตาเสื่อมและจอประสาทตาหลุด

ด้วยยุคสมัยที่เราอยู่ในปัจจุบันกลายเป็นยุคดิจิทัล ไม่ว่าคุณจะทำกิจกรรมอะไรก็จะต้องใช้สายตาในการเพ่งจอซะส่วนใหญ่ ทำให้ดวงตาเรากำลังมีปัญหา การตรวจสุขภาพตาเป็นประจำทุกปีสามารถให้คำตอบได้ ดังนั้นการตรวจสุขภาพตาในทุกปีๆ จึงเป็นเรื่องที่สำคัญมาก เพราะช่วยให้เราสามารถเดาทางดวงตาของเราได้ว่า กำลังจะสี่ยงเป็นโรคทางตาหรือไม่ หรือสามารถช่วยให้เราวางแผนในการรักษาและดูแลสุขภาพดวงตา วันนี้เราจะแนะนำให้ท่านรู้จักกับโรคทางตา 2 โรค ได้แก่ โรคน้ำวุ้นตาเสื่อม และโรคจอประสาทตาหลุด

1. โรคน้ำวุ้นในตาเสื่อม
โดยปกติของการทำงานของน้ำวุ้นในตา เมื่อเราอายุมากขึ้น น้ำวุ้นตาจะสลายกลายเป็นน้ำ โดยที่บางส่วนอาจจับตัวกันเป็นก้อน เมื่อไรที่เราลืมตาและแสดงส่องผ่านเข้ามาในตาจะกระทบกับก้อนตะกอนนั้นเกิดเป็นเงาสะท้อนในดวงตา ซึ่งทำให้เราเห็นคล้ายมีจุดขวางลูกตาอยู่ หรือคล้ายแมลงบินไปมา และมันสามารถขยับได้ตามการกลอกตาของเรา ซึ่งภาวะนี้ไม่อันตรายหากจอประสาทตาไม่ได้มีการฉีกขาดนั่นเอง แต่ถึงแม้จะไม่อันตราย แต่สร้างความรำคาญใจได้ จึงควรตรวจตาเพื่อหาดูว่ามีจอประสาทตาฉีกขาดเป็นรู หรือไม่ ซึ่งจะนำไปสู่การเกิดจอประสาทตาหลุดลอก

2. โรคจอประสาทตาหลุดลอก
เกิดขึ้นเมื่อจอประสาทตาหลุดลอกออกจากเนื้อเยื่อลูกตา จึงทำให้จอประสาทตาไม่สามารถทำงานได้ตามปกติ ต้องรีบทำการรักษาเพราะหากไม่รักษาโดยเร็วอาจส่งผลถึงขั้นร้ายแรง คือ สูยเสียการมองเห็น อาการนำของโรคนี้ ได้แก่อาการมองเห็นแสงฟ้าแลบคล้ายไฟแฟลชกล้องถ่ายรูป มีสิ่งบดบังในการมองเห็นมองเห็นเหมือนมีอะไรลอยไปมา มองเห็นเป็นจุดหรือใยแมงมุม การมองเห็นมีเงาคล้ายผ้าม่านมาปิด หรือเหมือนน้ำท่วมที่ค่อยๆ สูงขึ้น อาการของโรคจอประสาทตาหลุดออกมา จะทรุดลงเรื่อยๆ และเริ่มมองไม่ค่อยเห็นอย่างรวดเร็ว จึงจำเป็นที่จะต้องรักษาทันทีเมื่อรู้ว่ากำลังป่วยเป็นโรคทางตานี้

ไม่สูบบุหรี่ก็เป็นมะเร็งปอดได้

ถ้าไม่เคยสูบบุหรี่ คุณจะมีโอกาสเป็นมะเร็งปอดหรือไม่?
ผู้ที่จะเป็นโรคมะเร็งปอดจะต้องเป็นผู้สูบบุหรี่ และสูดดมควันที่เป็นพิษเข้าสู่ร่างกายเป็นเวลานานเท่านั้น ถ้าคุณคิดแบบนี้ แสดงว่าคุณคิดผิด เพราะจริงๆ แล้วสาเหตุที่ทำให้คนๆ หนึ่ง เป็นโรคมะเร็งปอดได้มีมากหลายสาเหตุ เช่น ทำอาชีพพ่อครัวมา 10 ปี สูดดมจากการทำอาหารมาตลอด หรือชอบปฏิบัติธรรมมีการสูดควันที่มาจากธูปหรือเทียน และการเกิดยีนกลายพันธุ์ขึ้นในร่างกาย ดังนั้นทุกคนก็มีความเสี่ยงที่จะเป็นมะเร็งปอดได้หากได้รับหรือสูดดมควันอะไรสักอย่างเข้าไปเป็นเวลานาน

เมื่อทำความรู้จักกับสาเหตุของการเป็นโรคมะเร็งปอดแล้ว ก็มาถึงขั้นตอนของการสังเกตว่าตัวเราเองและคนรอบข้างว่าเป็นโรคมะเร็งปอดหรือไม่ โดยสังเกตจากการ ไอ เพราะการไอถือเป็นสัญญาณเตือนหนึ่งที่คนทั่วไปรับรู้กันดีว่าผู้ที่มีอาการไออาจจะมีปัญหาสุขภาพบางอย่างเกิดขึ้นที่ปอด หากคุณมีอาการไอเรื้อรัง ไอปนเลือด น้ำหนักลดโดยไม่มีสาเหตุ เหนื่อยง่าย เสียงแหบ นี่คงถึงเวลาที่คุณควรไปตรวจสุขภาพตรวจคัดกรองมะเร็ง เพื่อจะได้รักษาได้ทันเวลาก่อนที่มะเร็งจะลุกลามไปถึงระยะสุดท้าย

ในการวินิจฉัยโรคมะเร็งปอด ต้องทำการเอกซเรย์ที่ปอด หรือส่องกล้องดูในหลอดลมว่ามีก้อนอยู่หรือไม่ จากนั้นจึงทำการผ่าตัดชิ้นเนื้อออกมาตรวจดูว่าเป็นเนื้อร้ายหรือไม่ และอีกวิธี คือ การตรวจวินิจฉัยด้วยรังสี
มะเร็งปอดแบ่งความรุนแรงของโรคออกเป็น 4 ระยะ ดังนี้

ระยะที่ 1 พบก้อนบางอย่างอยู่ในปอด ระยะนี้ไม่มีการแสดงอาการความผิดปกติของร่างกายออกมา ระยะนี้สามารถรักษาได้โดยการผ่าตัดนำก้อนเนื้อออกจากปอดได้

ระยะที่ 2 เป็นระยะที่มีการแพร่กระจายเข้าสู่ต่อมน้ำเหลืองที่ขั้วปอด ระยะนี้ยังสามารถรักษาได้โดยการผ่าตัดนำก้อนเนื้อออกจากร่างกาย

ระยะที่ 3 ระยะที่พบการแพร่กระจายไปที่ต่อมน้ำเหลืองและในช่องอก การรักษาอาจใช้วิธีการผ่าตัด หรือ ฉายรังสี เพื่อให้เซลล์มะเร็งมีขนาดเล็กลงแล้วจึงค่อยผ่าตัด

ระยะที่ 4 เป็นระยะที่รุนแรงที่สุดแล้วเพราะมะเร็งได้ลุกลามไปทั่วร่างกาย เช่น สมอง ตับ กระดูก และต่อมหมวกไต เป็นต้น

การรักษาโรคมะเร็งปอดระยะที่ 4 มีหลายวิธี ได้แก่ การรักษาด้วยเคมีบำบัด (Chemotherapy) ซึ่งจะใช้ในกรณีที่ตรวจพบว่ามีโปรตีนบางชนิดทำงานผิดปกติบนผิวของมะเร็ง และการรักษาแบบมุ่งเป้า (Targeted Therapies) หากแพทย์ตรวจพบว่าชิ้นเนื้อร้ายมีสาเหตุมาจากยีนกลายพันธุ์ เป็นต้น

เป็นโรคตับแข็งสามารถอยู่ได้กี่ปีกันแน่ ?

เนื่องจากการเป็นโรคตับ ไม่ว่าจะเป็นตับอ่อนหรือตับแข็ง เราก็ตอบให้ตรงๆไม่ได้ว่าเป็นโรคตับอ่อนหรือเป็น โรคตับแข็งอยู่ได้กี่ปี กันแน่ เพราะเนื่องจากปัจจัยหลายๆอย่าง เช่น การดูแลตนเองหลังการรู้ว่าเป็นโรค การทายาที่ตรงต่อเวลา การรักษาอย่างสม่ำเสมอ แม้กระทั่งการออกกำลังกายอีกด้วย

ตับอ่อนคืออะไร ?

ตับอ่อนเป็นอวัยวะหนึ่งในร่างกายของเราที่อยู่บริเวณทางเดินอาหาร ลักษณะของมันมีรูปร่างยาวเหมือนใบไม้ เป็นต่อมขนาดใหญ่ประมาณ 10 เซนติเมตรอยู่ด้านหลังของกระเพาะอาหาร และจงอย่าเข้าใจผิดว่าตับ กับตับอ่อนนั้นเป็นอวัยวะเดียวกัน ตับคืออวัยวะขนาดใหญ่ที่ทำหน้าที่คัดกรองสารพิษออกจากร่างกายและอื่นๆอีกมากมาย แต่ตับอ่อนนั้นทำหน้าที่ควบคุมระดับน้ำตาลในกระแสเลือด และสร้างน้ำย่อยอาหารโดยเฉพาะ โดยตับอ่อนจะประกอบไปด้วยเซลล์หลัก 2 ชนิด คือเซลล์จากต่อมไร้ท่อ และเซลล์จากต่อมมีท่อ

ซึ่งตับอ่อนของเราก็มีโรคที่สามารถเกิดขึ้นกับมันได้เหมือนกัน โรคที่เกิดกับตับอ่อนและพบได้บ่อยที่สุดนั้นก็คือ โรคตับอ่อนอักเสบ จะเป็นภาวรที่น้ำย่อยในตับอ่อนไม่สามารถไหลผ่านท่อของตับอ่อนออกไปได้ ทำให้การย่อยเนื้อเยื่อของตัวตับอ่อนมีประสิทธิภาพลดลง และทำให้เกิดการอักเสบขึ้น

 

หากมีการอักเสบบ่อยๆจะกลายเป็นเรื้อรังและเริ่มมีหินปูนเกาะตามผิวของตับอ่อน ทำให้ตับอ่อนมีขนาดที่เล็ดลงและเสื่อมสภาพการทำงาน การอับเสบของตับอ่อนจะแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ

1 ประเภทการอักเสบแบบเฉียบพลัน

ประเภทนี้แรกเริ่ม จะทำให้ผู้ป่วยมีอาการปวดท้องอย่างรุนแรงตลอดเวลา โดยจะปวดร้าวไปทางด้านหลัง รวมไปถึงอาการคลื่นไส้และอาเจียนร่วมด้วย แต่ก็มีบางกลุ่มที่จะเป็นไม่มาก ปวดเพียงเล็กน้อยหรือไม่ปวดเลยก็เป็นได้ แต่จะพบได้น้อยมาก

 

2 ประเภทการอับเสบแบบเรื้อรัง

ประเภทนี้จะไม่ค่อยมีอาการเท่าไรนัก แต่หลักๆจะมีอาการปวดท้อง ไม่สามารถคุมน้ำตาลได้ มีความเป็นไปได้ที่จะเป็นโรคเบาหวาน ท้องเสียเรื้อรังเนื่องจากไม่สามารถย่อยไขมันได้ น้ำหนักลด ถ่ายอุจจาระมีไขมัน ตัวเหลือง ตาเหลือก เป็นต้น

อย่างไรก็ตาม หากเราต้องการหลีกเลี่ยงเหตุที่จะทำให้เกิดโรคตับอ่อน เราก็สามารถทำได้โดยการ ลดการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ หมั่นออกกำลังกาย และตรวจสุขภาพประจำปีอย่างสม่ำเสมอ แค่นี้เราก็ไม่อยู่ในภาวะเสียงของการเป็นโรคตับอ่อนแล้ว